@Gmail
@Our magic bus
@Pictureland
@Myspace
@Twitter
@Radiobubble

Previous Posts

Monday, June 06, 2005

Flashback

Τον επόμενο πλανήτη τον κατοικούσε ένας μπεκρής.
Η επίσκεψη αυτή στάθηκε πολύ σύντομη, αλλά βύθισε το μικρό πρίγκηπα σε μεγάλη μελαγχολία.
-Τί κάνεις εκεί; είπε στον μπεκρή, που τον βρήκε να κάθεται βουβός μπρός σ' ένα καλάθι αδειανές μπουκάλες κι ένα καλάθι γεμάτες.
-Πίνω, αποκρίθηκε ο μπεκρής με πένθιμο ύφος.
-Γιατί πίνεις; τον ρώτησε ο μικρός πρίγκηπας.
-Για να ξεχάσω, αποκρίθηκε ο μπεκρής.
-Για να ξεχάσεις τί; ενδιαφέρθηκε ο μικρός πρίγκηπας, που άρχισε κιόλας να τον λυπάται.
-Για να ξεχάσω πώς ντρέπομαι, ομολόγησε ο μπεκρής, σκύβοντας το κεφάλι.
-Μα ντρέπεσαι γιατί; ρώτησε ο μικρός πρίγκηπας θέλοντας να τον βοηθήσει.
-Ντρέπομαι που πίνω! απόσωσε ο μπεκρής και κλείστηκε οριστικά στη σιωπή του.
Κι ο μικρός πρίγκηπας έφυγε γεμάτος αμηχανία.
Είναι γεγονός, οι μεγάλοι είναι πολύ παράξενοι, έλεγε μέσα του συνεχίζοντας το ταξίδι.

Antoine de Saint-Exupery
Ο μικρός πρίγκηπας

posted by mindstripper @ 6/06/2005 11:06:00 pm

5 Comments:

Blogger Λεμόνι Δίχως Όνειρα said...

Η πρωτοπορία το έχει προσφορά τελευταία, και το έχει βάλει φάτσα κάρτα στην είσοδο του καταστήματος.

Θυμάμαι ότι το διάβασα, αλλά δεν θυμάμαι τίποτα από αυτό.

Λέω να το πάρω...

6/07/2005 07:53:00 am  
Blogger mindstripper said...

Λεμόνι, να το πάρεις. :-)

Κι όταν το ξαναδιαβάσεις θα θυμηθείς κι εσύ (όπως θυμήθηκα κι εγώ) πόσα πράγματα έχουμε ξεχάσει από τότε που είμασταν μικροί. Πόσα πράγματα έχουν αλλάξει μέσα μας, πόσο ρηχοί έχουμε γίνει πιστεύοντας στο μεταξύ ότι μεταλασσόμαστε στο ακριβώς αντίθετο.

(Έτσι όπως αντέγραφα χτες το μικρό αυτό κομμάτι, προς στιμήν μου ήρθε να αντιγράψω όλο το βιβλίο)

6/07/2005 01:13:00 pm  
Blogger archive said...

Ο μικρος πριγκηπας εχει μεταφραστει απο παρα πολλους αλλα δεν αξιζουν ολες οι μεταφρασεις.Ψαξτε για την μεταφραση του Στρατη Τσιρκα και του Γιωργου Σεφερη(λιγο δυσκολο για το δευτερο).

(Μάιντστριπερ..μου επιτρεπεις?)


"Αυτή την στιγμή φάνηκε η αλεπού.
-«Καλημέρα», είπε η αλεπού.
-«Καλημέρα», απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας που γύρισε μα δεν είδε τίποτα.
-«Εδώ είμαι», είπε η φωνή, «κάτω από την μηλιά...»
-«Ποιός είσαι;» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Είσαι πολύ χαριτωμένος...»
-«Είμαι αλεπού», είπε η αλεπού.
-«Έλα να παίξεις μαζί μου», της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. «Είμαι τόσο λυπημένος...»
-«Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου» είπε η αλεπού. «Δεν έχω ακόμη εξημερωθεί»!
-«Α συγνώμη» είπε ο μικρός πρίγκιπας. Αλλά μετά από μια μικρή σκέψη πρόσθεσε: «Τι θα πει εξημερώνω»;
-«Δεν είσαι από δω»; είπε η αλεπού, «Τι ζητάς»;
-«Ζητώ ανθρώπους» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Τι θα πει, εξημερώνω»;
-«Οι άνθρωποι» είπε η αλεπού, «έχουν όπλα και πυροβολούν. Είναι πολύ ενοχλητικό. Τρέφουν ακόμη και κότες. Αυτό είναι το μοναδικό ενδιαφέρον. Ψάχνεις κότες»;
-«Όχι», είπε ο μικρός πρίγκιπας, «ψάχνω φίλους. Τι θα πει εξημερώνω»;
-«Είναι ένα πράγμα που έχει λησμονηθεί», είπε η αλεπού. «Θα πει, εξοικειώνομαι».
-"..."
-«Ναι» είπε η αλεπού. «Για μένα δεν είσαι όπως ένα μικρό παιδί, που μοιάζει εντελώς με εκατό χιλιάδες μικρά παιδιά. Εγώ δεν σε χρειάζομαι και συ με χρειάζεσαι ακόμη λιγότερο. Για σένα είμαι μια αλεπού μόνο που μοιάζει με εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Αλλά αν με εξημερώσεις, θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Για μένα θα είσαι μοναδικός στον κόσμο. Για σένα θα είμαι εγώ μοναδική στον κόσμο...»
-«Αρχίζω να καταλαβαίνω», είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Υπάρχει ένα λουλούδι. Νομίζω ότι μ' έχει εξημερώσει...»
-«Μπορεί» είπε η αλεπού. «Στη γη όλα μπορούν να συμβούν...»
-«Ω!, δεν έγινε στη γη», είπε ο μικρός πρίγκιπας.
Η αλεπού φάνηκε πολύ ερεθισμένη:
-«Σ' έναν άλλο πλανήτη»;
-«Ναι».
-«Υπάρχουν κυνηγοί σ' αυτόν τον πλανήτη»;
-«Όχι».
-«Είναι σπουδαίο! Και κότες»;
-«Όχι».
-«Τίποτα δεν είναι τέλειο», αναστέναξε η αλεπού.
Μα η αλεπού ξαναγύρισε στις σκέψεις της: «Η ζωή μου είναι μονότονη. Εγώ κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους και όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Βαριέμαι λοιπόν λιγάκι. Μα αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα φωτιστεί. Θα γνωρίζω τον ήχο των βημάτων σου, που θα ξεχωρίζει απ' όλων των άλλων. Τα άλλα βήματα με διώχνουν κάτω από τη γη. Τα δικά σου θα με δελεάζουν σαν μουσική από την φωλιά. Και κοίτα! Βλέπεις εκεί κάτω τα σιταροχώραφα; Εγώ δε τρώω ψωμί. Για μένα το σιτάρι είναι άχρηστο. Τα σιταροχώραφα δε μου θυμίζουν τίποτα. Κι αυτό είναι λυπηρό. Αλλά εσύ έχεις μαλλιά ξανθά σαν το σιτάρι. Ω! θα ήταν θαυμάσιο, αν με δάμαζες. Το χρυσάφι των σιταροχώραφων θα μου θύμιζε εσένα. Και εγώ θ' αγαπώ το μεθύσι του ανέμου στα σιτηρά...»
Η αλεπού σώπασε και κοίταξε πολύ ώρα τον πρίγκιπα:
«Παρακαλώ... εξημέρωσέ με!» είπε."

6/07/2005 08:05:00 pm  
Blogger DiS said...

Ένα απ' τα ΠΛΕΟΝ αγαπημένα μου βιβλία. Τι να λέμε τώρα ...

6/08/2005 01:21:00 pm  
Blogger miri said...

πολυ καλο!!!

12/28/2010 10:29:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link
<< Home