@Gmail
@Our magic bus
@Pictureland
@Myspace
@Twitter
@Radiobubble

Previous Posts

Sunday, November 14, 2010

Εκλογική εξομολόγηση

Έχω μία τεράστια χαρά που δεν έχει τόσο σχέση, ούτε με τον Κακλαμάνη που έχασε, ούτε με τον Καμίνη που κέρδισε. Για απόψε.

Έχω ένα χαμόγελο και μία ευτυχία που έχει παραμερίσει όλες τις συζητήσεις για την αποχή, για τη σκοτεινιά και το φόβο που περπατάει στους δρόμους του Αγίου Παντελεήμονα, για τους Χρυσαυγίτες, για την αναπτυσσόμενη ομοφοβία προς μετανάστες, τους ψευτο-σοσιαλιστές συνδικαλιστές υποκριτές και τα media που χορεύουν καθε φορά το χορό του νικητή με την ίδια μάσκα που αλλάζει χρώμα. Για ετούτη τη στιγμή.

Έχω μία ικανοποίηση που τη χρωστάω επιτέλους στον Έλληνα ρε φίλε. Σε κανέναν άλλον. Στον Έλληνα που πήρε μία αποφαση και την ζωγράφισε στην κάλπη και εξ' αιτίας αυτής έχω μία παραπάνω ελπίδα. Για το αύριο και για την επόμενη μέρα και για τη μεθεπόμενη.

Μην ξανακούσω τη λέξη "ανατροπή". Μην ξανακούσω τη λέξη "έκπληξη". Αυτά είναι παραμύθες. Οι ανατροπές και οι εκπλήξεις είναι για ποδοσφαιρικά ντέρμπυ. Όχι για τη ζωή μου και τη ζωή σου. Εκεί αγάπη μου, είμαστε εγώ κι εσύ. Κι όταν ενώνουμε τη σκέψη και τα λογικά μας και αποφασίζουμε μαζί, την ώρα που μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε κάτι γι αυτό, τότε η μόνη λέξη που μπορώ να σκεφτώ είναι μία. Δικαίωση.

Έλληνα, σήμερα σ΄ αγαπάω περισσότερο κι από τη χώρα που νόμιζα ότι είχα χάσει.

posted by mindstripper @ 11/14/2010 11:29:00 pm

1 Comments:

Blogger BLUEPRINTS said...

είναι όντως κάτι τέτοιες στιγμές που νιώθεις δυνατός, που νιώθεις ότι η γνώμη σου μετράει και μετράει και σ'άλλους, μπορούμε να αλλάξουμε πράγματα, μπορούμε να αισθανθούμε καλύτερα, στο χέρι μας είναι (κυριολεκτικά στο συγκεκριμένο)

11/15/2010 12:43:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link
<< Home