@Gmail
@Our magic bus
@Pictureland
@Myspace
@Twitter
@Radiobubble

Previous Posts

Archives

Saturday, June 21, 2008

Re-generate

Σήμερα από το πρωί η μέρα ήταν μουντή και βροχερή. Ξύπνησα νωρίς, ήπια τον καφέ μου, περπάτησα σαράντα λεπτά έως την πόλη, έκανα τη βόλτα μου, πήγα από τα Debenhams που είχανε 50% έκπτωση, πήρα δύο χοντρά καλτσόν, μία φόρμα καλοκαιρινή, ένα σορτσάκι κι ένα σουτιέν για δεκατέσσερις λίρες. Την ώρα που χάζευα τα είδη κουζίνας με πλησίασε μία πολύ ευγενική ηλικιωμένη κυρία, φανερά ντροπιασμένη, και μου ζήτησε να της πιάσω έναν βραστήρα -το τελευταίο κομμάτι- από ένα ράφι ψηλό που η ίδια δεν το έφτανε. Της χαμογέλασα, είχε κοκκινήσει και μου ζητούσε επανηλλημένα συγνώμη. Έτσι μου ήρθε να της χαϊδέψω τα άσπρα της κοντά μαλλάκια, η ίδια δεν θα μπορούσε να συλλάβει το πόσο πολύ καλό μου έκανε αυτή της η παράκληση.

Έρχεται o καιρός, που το να ανακαλύπτεις πόσο υποκριτικά είναι όλα γύρω σου, σε κάνει να γαντζώνεσαι σε ίχνη ανθρώπινης ζεστασιάς, να την αναζητάς σε μέρη που δεν υπάρχει λόγος. Το να επαληθεύεσαι με κάθε χτύπο του ρολογιού σε αυτή σου την αντίληψη, είναι παραπάνω από αφορμή να αλλάξεις μέσα σου. Είναι ο λόγος που θα επαναπαραχθείς από γενετήριες δυνάμεις έξω από σένα και θα φτάσεις στο σημείο να μην μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτε άλλο από το να παρακολουθείς με χαμόγελο θλιμένο και συγκαταβατικό, το νέο σου καφετί δέρμα να καλύπτει το παλιό, άλλοτε ροδαλό και τρυφερό.

Δεν είναι κάτι το τρομαχτικό τελικά. Είναι μόνο η προστασία που σου προσφέρει η φύση από το κρύο.

posted by mindstripper @ 6/21/2008 11:36:00 pm  | 2 Comments |  Links to this post | 

Tuesday, June 17, 2008

Αβίαστα

Ο Άιβορ καθόταν στη γωνιά του στην κουζίνα και με κοίταζε που έφτιαχνα το σπανακόρυζο. Που και που πήγαινα και του έχωνα τη μουσούδα μου στη δική του, έκλεινε τα ματάκια του και με μύριζε. Του είπα: "Το ξέρω ότι μ' αγαπάς..." Κι όρμηξε με δύναμη να χαϊδευτεί στο σαγόνι μου. "...αλλά φύγε τώρα γιατί μαγειρεύω και είσαι ένας τρίχας και μισός", συνέχισα και τον άφησα εκεί να κουλουριαστεί πάλι και να γίνει μία μπάλα γκρι-ασημένια ολοστρόγγγυλη και γουργουριστή.

Άλλο τίποτα δε θα μου λείψει έξω απ' αυτόν.

posted by mindstripper @ 6/17/2008 12:09:00 am  | 0 Comments |  Links to this post | 

Saturday, June 14, 2008

Γιατάκι, το

τουρκ. Yatak : κλίνη, τόπος διαμονής, κατάλυμα



Ότι σ' ελευθερώνει σε κλειδώνει
κι ότι σε φανερώνει είναι που δεν το διάλεξες εσύ.


Με το δισάκι μου και μία βαθιά ανάσα για συντροφιά.

posted by mindstripper @ 6/14/2008 03:09:00 pm  | 0 Comments |  Links to this post | 

Sunday, June 08, 2008

Στα χαμηλά

Απόγευμα ώρα 5, κέντρο πόλης. Το μάτι του τύπου γυάλιζε από μακρυά.

"Fuck you bitch. Fuck you and your friends."

Ψυχραιμία. Αδιαφορία. Προσπέραση.

Μεσημέρι, στο λεωφορείο για το σπίτι. Ο τύπος που κάθεται από πίσω μου με ρωτάει τί ώρα είναι. Αηδιαστικός, πειραγμένος. Του λέω τί ώρα είναι και γυρίζω το κεφάλι μου μπροστά. Αρχίζει να μου χαϊδεύει τα μαλλιά. Σηκώνομαι μαζί με άλλον έναν και κατεβαίνουμε στο κάτω μέρος του λεωφορείου.

Σε τούτη τη χώρα τα κοράκια στην τηλεόραση δεν είναι όπως στη δικιά μας. Κι ας είναι τα εγκλήματά τους πολύ περισσότερο ειδεχθή και αρρωστημένα.

Η κατάθλιψη μάστιγα. Ο αλκοολισμός θερίζει.

Το να κοιτάζεις κάθε μέρα και τα δύο αυτά στα μάτια κάνει τον κόσμο να φαίνεται τόσο σημαντικός, όσο ίσως και νά 'ναι.

posted by mindstripper @ 6/08/2008 02:06:00 am  | 0 Comments |  Links to this post | 

Από ψηλά

7 η ώρα το πρωί, διασχίζοντας το πάρκο.

Χαμόγελο: "Good morning"
Ακόμα πιο πλατύ χαμόγελο: "Good morning"

18 βαθμοί και συννεφιά. Ελαφρύ μπουφάν, βόλτα στον αγαπημένο μου πεζόδρομο, η ψηφιακή επέκταση του χεριού μου, όσο περνάει ο καιρός επέκταση όλων μου των λειτουργιών. Είδα την μικροκαμωμένη κυρία να μου χαμογελάει από μακρυά.

"Looking for inspiration?"
"Always"

Άκουσα το γέλιο της να απομακρύνεται, μπερδεύτηκε με το δικό μου, ύστερα εξατμίστηκαν οι φωνές μας μέσα στις πυκνές φυλωσιές των δέντρων.

"Ήσουν η μοναδική στην παρέα που είχε πάντα τα πόδια της στη γη. Μεγάλωσες απότομα", μου είπε ο Γ. σήμερα στο τηλέφωνο.
"Ίσως γι αυτό να αισθάνομαι ότι αιωρούμαι εδώ και καιρό", του είπα.

Γελάσαμε και οι δύο με την αντίφαση.

Ο κόσμος από ψηλά φαίνεται όσο ασήμαντος είναι στην πραγματικότητα.

posted by mindstripper @ 6/08/2008 12:09:00 am  | 0 Comments |  Links to this post | 

Monday, June 02, 2008

Αντι-

Δεν υπάρχουν πιο λαμπυρίζοντα κουπιά για τη γαλήνη από τις μαύρες τρύπες.

posted by mindstripper @ 6/02/2008 09:12:00 pm  | 2 Comments |  Links to this post |